گرد اندام خوب‌روى فربه و نزديك برسيدگى رسيده . مفلى ( mofli ) و مفلية ( mofliyat ) ص . ع . فرس مفل : ماده اسب با بچه از شير باز كرده . و كذلك فرس مفلية . مفن ( mefann ) ص . ع . رجل مفن : مردى كه شگفتها آورد . مفناة ( mafn t ) ص . ع . ارض مفناة : زمينى كه جهة فرود آيندگان موافق و شايسته باشد . مفناق ( mefn q ) ص . ع . جارية مفناق : دختر نازپروردهء نازك اندام . مفنة ( mefannat ) ص . ع . امراة مفنة : زنى كه شگفتيها آورد . مفنخ ( mefnax ) ا . ع . آنكه دشمنهاى خود را ذليل و خوار نمايد و بسيار شكند سر آنها را . مفند ( mofned ) ص . ع . تباه خرد . و تباه راى از پيرى . و لا يقول : عجوز مفند زيرا عجوز در اصل راى و عقل ندارد . مفند ( mofanned ) ص . ع . ملامت و سرزنش كننده . مفنشخ ( mofancex ) ا . ع . افتادهء خفته . مفنشل ( mofancel ) ا . ع . پراكنده و پريشان كننده . و مرد بىباك . يق : اتانا مفنشلا لحيته . مفنشئا ( mofance'an ) ا . ع . جاء مفنشئا لحيته : بىباكانه و تهديدكنان آمد . مفنع ( mefna ' ) ا . ع . مرد نيكوآوازه و كسى كه ذكر او را به خوبى و نيكويى كنند . مفننة ( mofannenat ) ا . ع . پيرزن بدخوى . و ماده شترى كه گمان كنند عشراء است و سپس معلوم گردد كه كشوف مىباشد . مفنى ( mofni ) ص . ع . مهلك و مخرب و مفسد و ويران كننده . مفواة ( mofavv t ) ا . ع . نام شهرى در مصر . مفواة ( mofavv t ) ص . ع . ارض مفواة : زمين روناس‌ناك . مفواد ( mefv d ) ص . ع . رجل متلاف مفواد : مرد تلف كننده و فايدهء دهنده . مفؤد ( maf'ud ) ص . ع . گوشت بريان كرده . و نان بر خاكستر گرم نهاده . و بد دل و آنكه بر دل وى بد رسيده باشد . و گرفتار بيمارى دل . مفودجة ( mofavdajat ) ص . ع . شاة مفودجة : گوسپندى كه شاخهاى آن راست باشد . مفوض ( mofavvaz ) ص . ع . كار به كسى باز گذاشته شده . مفوض ( mofavvaz ) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - سپرده شده و باز گذاشته شده و تفويض شده . مفوف ( mofavvaf ) ص . ع . برد مفوف : چادر تنك . و چادر تنگى كه در آن خطهاى سپيد باشد . مفوق ( mofavvaq ) ص . ع . هر خوردنى و نوشيدنى كه اندك اندك گيرند . مفؤود ( maf'ud ) ص . ع . مفؤد . ر . مفؤد . مفوه ( mofavvah ) ص . ع . ثوب مفوه : جامه با روناس رنك كرده . و رجل مفوه : مرد نيك گويا . و مرد سخت آزمند بسيار خوار . و رجل منطيق مفوه : در مبالغه گويند يعنى مرد بسيار نيك سخن‌آور . و شراب مفوه : شراب خوشبوى آميخه . و منطق مفوه : سخن روشن و گشاده . مفوه ( mofavveh ) ص . ع . آنكه در شراب خوشبوى مىآميزد . و آنكه سخن بليغ مىآورد . مفوهة ( mofavvahat ) ص . ع . امراة مفوهة : زن نيك‌گويا . و زن سخت آزمند پرخوار . مفوى ( mofavv ) ص . ع . ثوب مفوى : جامه با روناس رنك كرده . مفهاق ( mefh q ) ص . ع . بئر مفهاق : چاه بسيار آب . مفهم ( mofham ) و ( mofahham ) ص . ع . فهم كرده شده و دريافت شده . مفهم ( mofhem ) و ( mofahhem ) ص . ع . آنكه فهم مىكند و دريافت مىنمايد . مفهوت ( mafhut ) ا . ع . مبهوت و مرد درماندهء سرگشته . مفهوم ( mafhum ) ص . ع . دانسته و دريافت شده . مفهوم ( mafhum ) ا - م - ف . پ . مأخوذ از تازى - مضمون و مقصود و مراد و معنى و آنچه در دل و در ضمير باشد و مضمر . و مقدر . و معلوم و همرافته . و آنچه بفهم و ادراك در آيد . مفئ ( mofi ' ) ا . ع . مولى و آقا و صاحب و مالك . و كسى كه خراج مىگيرد . و آنكه سايه مىدهد . مفيأة ( mafya'at ) و ( mafyo'at ) ا . ع . جايى كه سايهء آفتاب رسد . مفياد ( mefy d ) ص . ع . آنكه بسيار خرج مىكند و فايده مىدهد . ر . مفواد . مفيد ( mofid ) ص . ع . فايده دهنده . مفيد ( mofid ) ص . ع . مأخوذ از تازى - سودمند و با فايده و نافع . و كسى كه مال حاصل مىكند و در جوانمردى خرج مىكند .